Journalinda: Op Twitter zag ik een aanbod voor een workshop waarin je leert je eigen elevator pitch te maken. De term stamt uit Hollywood. Stel je voor: je hebt een geweldig idee voor een film. Je weet gewoon zeker dat het een kaskraker wordt als de film ooit gemaakt wordt. Dan kun jij eindelijk stoppen met je baantje als ober en kun je een villa kopen met jacuzzi die uitkijkt over Los Angeles. Maar ja, hoe breng je jouw briljante idee onder de aandacht van de mensen met macht?

Mensen leren daarvoor een kort verhaaltje uit hun hoofd, waarin ze zichzelf voorstellen en het idee van de film in enkele zinnen uitleggen. Een echt goed filmconcept heeft meestal ook maar weinig woorden nodig. "Ontsnapte reuzenaap maakt amok in New York", dat werk. Mochten ze dan ooit in een lift komen te staan met een machtige regisseur of producer, dan hoeven ze alleen maar hun elevator pitch te ratelen en hun kostje is gekocht.

Nu hebben wij als freelancers misschien geen idee voor een nieuwe film (of misschien ook wel!). Een elevator pitch is hoe dan ook best handig om op netwerkgelegenheden te vertellen wat je doet. Wat jouw daarin speciaal maakt en waarom dat misschien handig kan zijn voor de persoon tegenover je. Ik heb geen workshop meer nodig, omdat ik mijn verhaaltje inmiddels klaar heb. Twee verhaaltjes eigenlijk. Ik had er al een als tekstschrijver die ook films en websites maakt. Maar laatst, op een feest, glaasje rode port in de hand, pratend met een voor mij onbekende, floepte deze zomaar uit mijn mond:

"Ik ben Journalinda. Ik maak bedrijfsfilms als camjo. Dat is een filmend journalist die alles zelf doet: filmen, interviewen, regie en montage. Daardoor ben ik goedkoper dan de meeste audiovisuele bedrijven. Dankzij mijn journalistieke achtergrond weet ik wel precies de kernpunten van een bedrijf naar voren te brengen, met een focus op de menselijke kant van het verhaal." Ik stond er zelf van te kijken! Met dank aan de port misschien… Die workshop heb ik dus niet meer nodig.

Wat is jouw elevator pitch?

Adine: Als je dingen verkoopt, ben je gek als je het niet doet. Als je tekstschrijver of journalist bent, ben je gek als je het wel doet. Tenminste, dat lijkt de algehele tendens te zijn als het gaat om het oprichten van een BV.

De nadelen zijn duidelijk: een BV kost meer geld, je moet een bepaald kapitaal storten (maar een dag, maar toch) en je moet jezelf als DGA een brutosalaris van ergens rond de x8040.000 geven, minimaal.

Maar het heeft ook veel voordelen. Zo ben je juridisch veel beter beschermd, kun je pensioen opbouwen in je BV en als je bankrekening een beetje gezond is, kun je zelfs jezelf een hypotheek verstrekken. En er zijn nog meer voordelen, denk maar aan uitkeren van dividend, relatief lage percentage aan vennootschapsbelasting (tegenover de minder zuinige percentages inkomstenbelasting), voor sommigen een professionele of meer serieuze uitstraling, om er maar een paar te noemen.

Hoe werken jullie: vanuit een eenmanszaak, of een BV? En wanneer zou je overwegen om toch van het een naar het ander over te stappen?

Denise: Zou ik het leven kunnen leiden van een expatvrouw? Dat vraag ik me af tijdens een bezoek aan een bevriend expatgezin in Oman. De eerste dagen weet ik zeker van niet. Ik sla toch enigszins achterover van wat ik meekrijg van het leven van de expatvrouwen hier. Terwijl in Nederland regelmatig de discussie oplaait over de wenselijkheid van het feit dat zo veel vrouwen 'slechts' parttime werken, proberen de dames in Oman zonder gene uit of het werkt om de kinderen inclusief oppas (de 'maid') mee te nemen naar de tennisles. Dan is de maid er ook eens lekker tussenuit. Of hadden ze het hele boeltje beter thuis kunnen laten? Ik denk aan het boek dat eind 2010 in Nederland verscheen, waarin journalist Elma Drayer de Nederlandse vrouwen uitmaakt voor 'verwende prinsesjes' omdat ze te vaak niet of parttime werken. Hier doen ze daar gerust een schepje bovenop.

De gastvrouw lacht met me mee als ik erover begin, maar laat niet na te benadrukken dat het leven van een expatvrouw bepaald niet over rozen gaat. Ik moet haar gelijk geven. Zo veel feestjes organiseren in xe9xe9n jaar en al die vergaderingen die daarmee gepaard gaan, dat zou mij ook een hoop ongewenste stress opleveren. Zij was in Nederland al thuisblijfmama, dus voor haar was de overgang naar Oman in mijn ogen geen grote verandering. Eerder een upgrade – in de vorm van een maid annex oppas. Zelf ervaart ze vooral een upgrade als het gaat om de reacties van de buitenwereld. Binnen de expatgemeenschap hoeft ze zich niet te verantwoorden voor het feit dat ze niet werkt en met de credit card van haar man wappert. Maar er zijn ook heus expatvrouwen die werken, verzekert ze me. Nu wil alleen het ongelukkige toeval dat de dames die wij tegenkomen nxe9t allemaal met zwangerschapsverlof zijn. Wat natuurlijk niet zo gek is als je binnen vier jaar een stuk of drie expatkindjes probeert af te leveren. Waar ik ze overigens alleen maar groot gelijk in kan geven, nu ik die geweldige school van binnen heb gezien.

Naarmate mijn bezoek vordert, begint het leven van de expatvrouw te lonken. Mijn werk wil ik er niet voor opgeven, maar in mijn geval hoeft dat ook niet. Ik ben freelance schrijver en dat zou ik overal ter wereld kunnen doen. Ik krijg meteen al visioenen van mijn nieuwe leven. Eerst de kinderen naar school brengen, dan even wat baantjes trekken in het zwembad of de zee en vervolgens een paar mooie verhalen schrijven terwijl de maid het huis sopt. 's Avonds eindelijk weer eens tijd om uit te gaan met mijn vriend, de maid past immers wel op. In de weekenden leuke nieuwe dingen beleven, in plaats van het gebruikelijke rondje Albert Heijn-Ikea-opa en oma.

Ik word nog enthousiaster als de gastvrouw me een blog laat lezen waarin een expatvrouw het woord 'trailing spouse' in plaats van expatvrouw gebruikt. Een expatvrouw is dus een spouse die achter haar man aan 'trailt'. Maar in haar blog toont deze dame op geestige wijze aan dat het eigenlijk haar man is die de 'trailing spouse' is. Waar het gaat om het organiseren van een nieuw sociaal leven, het vinden van de juiste adresjes en het regelen van allerlei zaken heeft zij de regie en hobbelt hij in feite achter haar aan. Na het lezen van dit blog slaat mijn fantasie op hol. Zou het me lukken mijn man een expatleven te laten ambixebren en hem er zelfs van overtuigd te laten zijn dat ik achter hxe9m aan ben gehobbeld? Dat levert me een fantastische onderhandelingspositie op ('schat, doe jij even… ik ben voor jou meegegaan naar…'), terwijl ik stiekem mijn ideale leventje leid. Wat wil een verwend prinsesje nog meer?

Denise Hilhorst
www.frissezin.nl

Journalinda: Collegablogger Tekstschrijver Tim denkt erover een acquisitiewebsite te maken waar freelancers die minder dan 60 euro per uur vragen niet welkom zijn. Niet alleen tekstschrijvers, maar alle freelancers zouden volgens hem gebaat zijn bij een bodemtarief waaronder prijsconcurrentie niet mogelijk is.

Dit als reactie op acquisitiewebsites waar "goedbedoelende amateurs, die hun belasting, pensioen, hypotheek en andere kostenposten niet hoeven te betalen uit hun bijklusverdiensten, tekstjes in elkaar knutselen voor minder eurox92s dan een professionele copywriter moet rekenen", en zo zorgen voor een verkeerde voorstelling van zaken over wat rexeble uurtarieven zijn.

Die discussie daarover is op zijn website lekker bezig.

Wat je echter ook per uur vraagt: hoe betaal je jezelf? Stort je elke maand op een vaste datum hetzelfde bedrag,  of lopen jouw werk- en privxe9financixebn door elkaar?

Zelf geef ik mezelf geen vast maandelijks bedrag, maar stort ik af en toe wat geld van mijn werkrekening op mijn privxe9rekening. Soms meer, als het bijvoorbeeld uitverkoop is… Voor meer overzicht ben ik van plan binnenkort een vaste afschrijving per maand te gaan doen. En het met dat bedrag dan ook zien te gaan redden. Benieuwd of dat me gaat lukken!

Margriet: Even een (spoed)vraagje. Ik heb een artikel x91pro deox92 geschreven voor een wijkblad dat begin september uitkomt. De reacties waren zo goed, dat men dacht dat het wel een lokale/regionale publicatie waard zou zijn. De interviewkandidaat (getalenteerde beiaardier die na tig jaar trouwe dienst ermee stopt) voelt zich vereerd en zou dit ook zeer waarderen. Maar nu, hoe pak ik dit aan?

Ik kan het artikel natuurlijk als persbericht versturen (dan hoef ik het 'alleen maar' om te zetten in een persbericht en verder niets te wijzigen; het kan dan naar meerdere kranten). Of is het slimmer om het te x91verkopenx92 en dan op maat te herschrijven? Leuk voor mij om de (overigens met liefde) gexefnvesteerde tijd toch nog een beetje betaald te krijgen, en het maakt het verhaal wat x91exclusieverx92. Alleen is de kans dat het in meerdere kranten komt dan beduidend kleiner.

Wat zouden jullie doen? En hoe?

Shirley: Ik dacht dat ik het verkeerd las, toen dacht ik dat het een erin geslopen of niet door de eindredactie – van een bekend tijdschrift – hersteld foutje was, maar toen zag ik het woord nog een keer in het artikel staan. Er stond niet het woordje 'eens', maar 'es'. De zin zou iets kunnen zijn als (ik weet het namelijk niet meer precies): 'Ik wist dat ik es op bezoek moest gaan'. Aaaah, taalverloedering.

Nog erger zijn (spel)fouten in een tekst. In een recensie over een boekje – op bol.com – waarmee kinderen kunnen leren schrijven, stond 'word' waar 'wordt' had moeten staan. En bij intertoys.nl las ik: 'Maak je eigen nog mooier met deze make-up set!'

Wat zijn jouw grootste taalergernissen? En wat vind je, verloedert de taal?

Shirley: Ik dacht dat ik het verkeerd las, toen dacht ik dat het een erin geslopen of niet door de eindredactie – van een bekend tijdschrift – hersteld foutje was, maar toen zag ik het woord nog een keer in het artikel staan. Er stond niet het woordje 'eens', maar 'es'. De zin zou iets kunnen zijn als (ik weet het namelijk niet meer precies): 'Ik wist dat ik es op bezoek moest gaan'. Aaaah, taalverloedering.

Nog erger zijn (spel)fouten in een tekst. In een recensie over een boekje – op bol.com – waarmee kinderen kunnen leren schrijven, stond 'word' waar 'wordt' had moeten staan. En bij intertoys.nl las ik: 'Maak je eigen nog mooier met deze make-up set!'

Wat zijn jouw grootste taalergernissen? En wat vind je, verloedert de taal?

x85Je wint een (schrijf)cursus naar keuze! Voor welke kies je en waarom?